Korkma Yalnızca Bir İz-O-Mert

Entropi yasası nedir bilirsin elbette. Ben ona geçenlerde "Entropi Yası" dedim bir şiirimde. Çürüme, bozulma, düzensizlik gibi türlü anlamları var. Tam da ikimizin sözlüğünden fırlamışçasına da bir hali var. Burada bilinç akışını denemekteyim kendimce, fakat bakıyorum da şimdi fazlaca acemice. Bilincin altından öyle birden fokurdamak ve dışına taşarak her bir yüze mum gibi akmak, aktığın yeri yakmak... ...güç iş haliyle. Belki de bilinç atışı yapmaktayım canım, kime ne? Kurşun geçirmeyen (taştan) kalpleri nasıl alt edebilirim şayet kelimeler eksikse? Bir oyun yazıldı, bir sahne kuruldu evimde ben uykudayken -ki uyukluyor olduğumdan ben bile habersizken. Pencereler açıldı, içeriye fırtınalar doluştu, kara kedi biblolarımı devirdi, kahkahalar saçan fotoğrafların ağzı tuzla buz yuttu. Sen söyle şimdi sensei, evime ümit taşıyan güvercinlerin kanatlarına hangi cellat göz koydu? Tanıdık mıydı? Bizden miydi? Kediler korusun! Evimizden mi? İçimizdeki şeytan mıydı? Yoksa içimizden biri mi şeytandı? Her neydiyse, kimdiyse, ne istediyse gülebilmekten... Deriyi etten, eti kemikten ayıracak kadar tene düşmandı, düş bozandı.

"Karnavaldan gelmiştir, adı da Can Baz'dır." diye fikir yürüttü İskender, bir akşamüstüydü. "Göğsümdeki çocuk epeydir küskündü. Demek gördüyse elbiselerini öyle rengarenk, yüzünü güleç gösteren boyalara kandıysa altındakileri bilmeyerek... Geleni gökten sayar kırardı gönlündeki mührü." "Ah çocuklarımız... çocuklarımız!.. Çocuklarımızı doğar doğmaz parçalara ayırmalı sonra eritmeli her bir uzvunu, usunu ayrı cenderede. Öyle bir kılıç yapmalı ki onlardan, köreltebilemesin 'sensiz olamam' diyenler bile." "İvedi bir çocuk yapalım İskender seninle, şöyle silme küfürle. Ruhunu ben çizeyim, yazgısını sen yaz. Becerebilir de bir yörüngeye fırlatabilirsek bu yaz; senin denizlerini, benim suskun benzimi bırakmasın arşın terazisine."

devam edecek...