Özür
Melankolizm doğuştan mıdır ? Günlüklerimin arasında bulduğum ve 15 yaşında yazmaya çalıştığım şiir, bugün olduğum halden çok da farklı değil gibi .
Bir özür, yaşsız, insana dair ve kendine..
Görebiliyorum artık gözlerindeki kini
Ne ellerindeki masum sıcaklık
Ne de acemi aşık gülümseyişi dudaklarında
Gördün gölgesini insanların
Hatta oyuncusu bile oldun bazen
Öğrendin düşünmemeyi
Hayal kurmamayı
Düşlerinde bile kaybetmeyi ve
Savaşmamayı yansımalarla
Sonunda sen de esir oldun kumandana
Kısacası
Sen de bizdensin artık
Öğrettim
Özür dilerim..
