Bir mısra sessizliğinde öptüm
Akan gözyaşın süsledi mürekkebi
Ve beyaz sayfaya döküldü
Çiçekler tomurcuk saçıyor dört bir yana
Yalnızlığın öldü bende
Bezenmiş yüreğim ölüm çiçeği ile
Mısralarımda sen
Koşuyor papatyalar arasında
Elinde mutluluk
Gökyüzünü öpercesine
Şiir gönülden gelen ilhamın sesidir.
Nasıl olduysa oldu, Gözlerim yine yaş aldı. Ne kadar kabul etmesem de Yaşananlar yaşandı. Pişmanlığın elleri Şimdi yine boynumda. Bil ki hiç…
Bir şiir yazıyorsun diye açlar doyurulmayacak
Ne gözyaşları, ne akan kanlar durmayacak
Bir şiir yazıyorsun diye sınırlar kalkmayacak
Beni sev değil, benim tamamla’nın şiiridir.
Kendi sesimden kaçıyorum geceleri,
duvarlar beni tanıyor, ben kendimi değil.
Fazla Tanıdık İki Yabancı
