Dert
Bazen nefes almak bile yeterli.Bazen bitmiyor geçmiyor.
Bazen nefes almak bile yeterli.Bazen bitmiyor geçmiyor.
Denizlerin en derininde ruhunu görüyorum
Ruhumu sararken sevgi dolu bir kalp
Göklerde bir güvercin ağlıyor…
Baki olan Dostluk güzeldir.
Gözler yaratılmış ıslanmak uğruna,
Boşuna değil mi haykırışların,
Bereketini gizliyorsun benden,
Değil mi yaratılış gayeleri,
Tadılmak ve uğruna savaşmak,
Kıtalar boyu aynı değil mi,
Kara,ak,
Nafiledir, gayeleri akıtılmış beyaz süt,
Dalda yaprak dökümü,
Yerde toz,demir tozu,gökler kurşuni,
Aldatılmış nemin farklı bir tende,
Üzerimize düşen şu damla taneleri,
Kara,ak,
Kıtalar boyu sevişmeler,
Aynı dilde değil mi,
Aynı din,
Aynı ırk,
Aynı sevişme,
Bütün sevdalar aynı dilde değil mi,
Yüzleşmek için kendimi zorladığımda, karşımda duran şeyin bir yabancı değil, kendi birikimim olduğunu gördüm.
Esinti biraz geçmiş.
Bir mısra sessizliğinde öptüm
Akan gözyaşın süsledi mürekkebi
Ve beyaz sayfaya döküldü
Çiçekler tomurcuk saçıyor dört bir yana
Yalnızlığın öldü bende
Bezenmiş yüreğim ölüm çiçeği ile
Mısralarımda sen
Koşuyor papatyalar arasında
Elinde mutluluk
Gökyüzünü öpercesine
Kendi sesimden kaçıyorum geceleri,
duvarlar beni tanıyor, ben kendimi değil.
Birini sevmek ve ondan vazgeçmek konu alan ve sevmenin de vazgecmenin de zorluğu
Hiçbir somut faydası olmayacağını bilsek bile insan kalmayı seçmenin, sistemin ruhumuzu ele geçirmesine karşı verilen en büyük zafer olduğunu anlatıyor. Modern dünyanın duyarsızlaştırıcı baskılarına karşı empati, dürüstlük ve vicdan sahibi olmanın mantıksal bir kazancı olmasa da, bu direnişin kendisinin bir galibiyet olduğunu savunuyor.