Bize her yer Trabzon

Ne güzel bir motto değil mi bu?

" Bize her yer Trabzon!"

Gerçekten de öyle.

Trabzon dışında yaşayan biz Trabzonluların kadim şehriyle gönül bağını her daim canlı tutmaya dönük üretilmiş ve gerçekten de amacına uygun bir şekilde güçlü bir kabullenişe mazhar olmuş çok güçlü bir söylem.

Olaya sadece söyleniş açısından bakıldığında ben de aynı görüşü savunanlardanım; nereye gidersem gideyim, nerede olursam olayım kalbimde hep Trabzonumuza duyulan o harika özlem var.

Ne 5 yıl boyunca üniversite yaşamımı sürdürdüğüm Konya zamanlarım ne de 20-21 yıldır meslek yaşamımı sürdürmeye devam ettiğim Kocaeli zamanlarım Trabzon'a olan bağlılığıma en ufak bir halel getiremedi. Ben her yerde Trabzonluyum ve her yeri de Trabzon sevdası ile teneffüs eyleyenlerdenim.

'E madem öyle git Trabzon'da yaşa' denilebilir belki ama hayaller başka gerçekler başka...

Ekmeğini nerede yiyorsan orada yaşamak zorundasın, bu bir gerçek.

Bu motto biz Trabzonluların kendi kendilerine üretmiş oldukları bir söylemden ziyade daha çok Trabzonsporluların ( ki ben de bir Trabzonsporluyum ) üretip kullanıma soktukları ve gerçekten de büyük bir rağbet görmüş olan çok güçlü bir slogan. Yani, Trabzonsporumuz maç yapmak için nereye giderse gitsin, gittiği her yerde muhakkak Trabzonluların ya da Trabzonsporluların bulunduğunu ifade etmek için üretilmiş bir motto.

Ve bakıldığında gerçekten de tecrübe edilmiş bir gerçekliği ortaya koyuyor bu söylem; neredeyse dünyanın her bir yerinde bir Trabzonsporlu muhakkak var.

Ama konuyu Trabzonspordan uzaklaştırıp gurbette yaşayan Trabzonlulara ya da bu Trabzonluların dernek, vakıf ya da benzer başka oluşumlarına getirdiğimiz zaman portrenin hiç de spor algısı ile ortaya çıkıp şen şakrak ifadeler ya da mimiklerle ortaya döküldüğü gibi toz pembe bir görünüm sergilemediğini görebiliriz.

Gurbette yaşayan sayısız Trabzonlu var ve bu insanların da sayısız sorun ve sıkıntıları var.

Sıkıntısı olmayan Trabzonlular tarafından kurulmuş ya da oluşturulmuş Trabzon dernekleri yılda bir ya da bir kaç sefer düzenlemiş oldukları bazı etkinliklerde sergilemiş oldukları " Hamsi yeme" etkinlikleri ile derneklerine üye olan değişik konum ve statüdeki insanların karşılıklı etkileşimleri ile irtibata geçmiç olurlar ve bir de 2 yılda bir ya da 4 yılda bir yapılan seçimlerle mevcut yönetimin devamına ya da yeni yönetimin iş başına geçmesine karar vererek olağan gidişatın devamına katkıda bulunmuş olurlar.

Onun haricinde yönetim içi mensupları haftada bir ya da ayda bir dernek içi ve dışında bir araya gelip gönüllerini hoşnut edip evlerine giderler ve onların gözünden bu dünyaya bakarsan her şey harika, her şey toz pembe ve hiç kimsenin derdi, tasası yok... ne güzel bir dünya(!).

Evine ekmek götüremeyen Ahmetten haberleri yok, çocuğuna hiç bir şey alamayan Mehmetten haberleri yok. Yıllarca iş arayıp herhangi bir iş bulamayan Ayşe'den haberleri yok...

Yok oğlu yok, hiç bir şeyden haberleri yok bu insanların...

Körler sağırlar birbirini ağırlar görünümü altında yapılan hamsi partileri ile kimin ya da kimlerin sorununu çözebiliyorsunuz?

Hangi yaralının yarasına merhem olabiliyorsunuz?

Ne zaman intihar etme aşamasına gelmiş herhangi bir Trabzonlu'nun acısına çare bulmaya çalışacaksınız?

Herhangi bir Trabzonlu gözyaşlarına boğulduğu zaman o hemşehrinizin göz yaşlarının sebebini sormayı murat ediniyor musunuz?

Ve Trabzonlular...

Trabzonun içerisindeki durumdan çok da haberdar değilim ama gurbette çeteler kurup kendilerinden olmayanların ( diğer Trabzonlular) yangınına alev taşımaya çalışanlarından tutup, hal hatır sormaktan korkan, sıkılan, usanan ve özellikle sormayan sayısız Trabzonlu var bu güzelim ülkemizde.

Ne güzel dünya değil mi?

Ne güzel Tranzonluyuz biz🤣

Bırak bu ayakları... bir motto seni adam etmez!

Trabzonlusun belki ama insan değilsin, naber...

Saygılarımla

( Not: Ben Trabzonlu diyorum sen olayı tüm dünya olarak algıla...)