YazYorum
Deneme16 Ağu 2026

ÖLÜ SANATÇILAR

Bir gün değerim bilindiğinde ölmüş olmam umarım. Çünkü dünya öyle nankör bir yer ki ölenler yaşayanlardan her zaman daha değerli.

Eda Gizem Arslan|16 Ağustos 2026|1 dk okuma
282 görüntülenme|0 yorum

Bir gün değerim bilindiğinde ölmüş olmam umarım. Çünkü dünya öyle nankör bir yer ki ölenler yaşayanlardan her zaman daha değerli. Kıymete neden sadece ölüler biniyor? Neden Van Gogh’un sanatını yaşarken değerli bulmadılar. Şimdi her yerde olması onun için bir şey değiştirmiyor artık. Adı yaşıyor. Onu hatırlayan on kişi ölünceye dek ki bu yeterince zor bir ihtimal. Yaşayacak.

Peki biz? Diğer sanatçılar olarak sadece ölecek miyiz? Bizleri kim hatırlayacak? Bizim yasımızı hangi edebiyat camiası tutacak?

Sadece yok olup gitmek istemiyorum. Eserlerim de ben hayattayken yaşasın. Değer görebilsin istiyorum. Bütün sanatçılar ne istiyorsa ben de onu istiyorum aslında. Fark edilmek. Bir kitleye sahip olmak ve belirli bir kitleye hitap edebilmek.

Bir yerlerde hatırlanabilmek…

Yaşamak sadece yaşamakla olmaz. Hayat katmak gerekir yaşama. Bir eser eğer sahibi canlıysa değerlidir. Ölüler sevinemez. Ölüler değer gördüklerini bilmezler. Bilseler bile bir faydası olmaz zaten.

Tartışma

Yorumlar

0 yorum

Yoruma katılın

Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.

İlk yorum için alan hazır

Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.

Devam et

Benzer yazılar

Deneme16 Ağu 2026

Yalnızlığın Şiirdeki Sesi

Şiir, insanın kendi iç sesine ve saklı yaralarına kulak vermesini sağlayan; edebiyattan müziğe, felsefeden ruh sağlığına kadar insanı iyileştiren ve en karanlık vakitler sonrasında güneşin doğmasını sağlayan vazgeçilmez bir sığınaktır.

Özgür SARI·2 dk·2·351