Seni düşünmediği sabahlar (köşe yazısı)

🌄 Seni Düşünmediği Sabahlar 🌄

İnsan bazen birini sevmeyi, onun da kendisini sevdiğinin kanıtı sanıyor.

Oysa sevgi emek vermekle ölçülmüyor. Çünkü bir insan için uykusuz kalmanız, şiirler yazmanız, kırılmamak için susmanız, her kavgadan sonra ilk adımı atan taraf olmanız; onun da sizi aynı yerden sevdiği anlamına gelmiyor.

Ben uzun süre bir yanılgının içinde yaşadım.

Bir insanı o kadar çok sevdim ki, yaptığı her şeyi içimde akladım. Kırıldığımda onu haklı çıkardım. Yorulduğumda kendimi suçladım. Uzaklaştığında bir sebep buldum. Çünkü sevdiğimiz insanın kusurlarını görmek istemeyiz. Kalbimiz, gözümüzün gördüğünü inkâr etmeyi başarabilir.

Sonra bir gün acı bir gerçekle karşılaştım...

İnsan sabah uyandığında aklına kimi getiriyorsa, kalbi de en çok ona aittir. Ben her sabah onu düşünürken, onun aklı başka bir yerdeydi. Ben onun gününü merak ederken, o benim günümün nasıl geçtiğini bilmiyordu. Ben onun sesini duymadan uyuyamazken, o benim varlığımla ya da yokluğumla aynı rahatlıkta yaşayabiliyordu.

İşte bazı ayrılıklar bir kavga yüzünden olmaz.

Bazı ayrılıklar, gerçeği nihayet gördüğünüz gün olur. İnsan sevdiği kişinin kendisini sevmediğini anladığında değil, aslında hiç önceliği olmadığını fark ettiğinde vazgeçer.

Bugün kimseyi suçlamıyorum.

Herkes kalbinin yöneldiği yere bakar.

Sadece şunu öğrendim:

Bir insanın sizi merak etmesini dilenmek zorunda kalıyorsanız, orada sevgi değil, yalnızlık vardır.

Bazen vazgeçmek, kaybetmek değil; kendinizi bulmaktır.

Parmaksız Piyanist