YazYorum
Deneme14 Ağu 2026

TUTUK KALMIŞ

Mermisi tutukluk yapmış bir silah gibiyim. Nereye ve neye patlayacağım belli değil.

Eda Gizem Arslan|14 Ağustos 2026|1 dk okuma
268 görüntülenme|0 yorum

Belge üstüne belge açıyorum ama ne yazsam boş ve yavan geliyor. Sanki beynimdeki gerçekleri anlatmaya aciz gibi ellerim şu aralar. Sanki yazdıklarım hep yarım. Sanki cümlelerim hep manasız geliyor. Durgun ama ruhen yorgunum şu aralar. Gözümün önünden geçenle bile bağlantım yok. Mermisi tutukluk yapmış bir silah gibiyim. Nereye ve neye patlayacağım belli değil. Akıtmaya çalışıyorum içimdekileri. Ellerim yetişemiyor beynime. Deniyorum, deniyorum, çırpınıyorum. Kendi derinliğimde boğuluyorum sığlıkta yüzerken bile.

Bir ilham lazım bana, bir ruh fitili, ateşleyince aksın söksün bütün dolanları içimden. Bir kireç sökücü lazım beynime. Sebebi yok çünkü tutukluğumun.

 

Tartışma

Yorumlar

0 yorum

Yoruma katılın

Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.

İlk yorum için alan hazır

Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.

Devam et

Benzer yazılar

Deneme16 Ağu 2026

Yalnızlığın Şiirdeki Sesi

Şiir, insanın kendi iç sesine ve saklı yaralarına kulak vermesini sağlayan; edebiyattan müziğe, felsefeden ruh sağlığına kadar insanı iyileştiren ve en karanlık vakitler sonrasında güneşin doğmasını sağlayan vazgeçilmez bir sığınaktır.

Özgür SARI·2 dk·2·351
Deneme16 Ağu 2026

ÖLÜ SANATÇILAR

Bir gün değerim bilindiğinde ölmüş olmam umarım. Çünkü dünya öyle nankör bir yer ki ölenler yaşayanlardan her zaman daha değerli.

Eda Gizem Arslan·1 dk·0·282