Çağımızın en yaygın insan türü.
Konuşuyor ama anlatamıyor, çünkü ne anlattığını bilmiyor ama biliyor sanıyor.
Araştırmaya, okumaya, öğrenmeye ihtiyaç duymuyor çünkü zaten biliyor.
Kendinden emin olan cehalet, ne kadar tehlikeli değil mi ?
Hani bazı tür insanlar vardır, her koşulda, her zaman mutludurlar. (o türlere yakıştırılan sıfatı burada kullanmak istemiyorum ) ( Bu türlere zaman zaman imrenmiyor değilim )
Bazı tür insanlar da her konuda bilgi sahibi olduklarını sanıp, fikir sahibi oluyorlar.
Halbuki bazı konularda, sessiz kalıp, sadece dinleyerek ne kadar da güzel bilgiler öğrenebiliriz dimi .
Herkesin ilgi alanları, eğitim dalları farklıdır, masada geçen her konuda bilgi sahibi olmak zorunda değilsiniz.
Bilmiyorum demek ayıp değildir, bir erdemdir.
Bazen öyle bir konuşuyorlar ki, insan doğru bildiğinden şüphe ediyor. Sanki karşımda google var, almış eline mikrofonu yorumlar tam gaz, sanki eğitim veriyor adam.
Bilgisizlik kusur değildir, onu bilgi sanmak trajedidir. ( bu cümle bana ait değil, çok beğendiğim için ekledim )
Bir de kendi bildiğini herkese kabul ettirmeye çalışanlar var, ondan başka herkes yanlış biliyor, tek doğru kendisi ve ne derse herkes onu kabul edecek. Bir konuda birden fazla doğruyu asla kabul etmiyor.
Bu tarz kişilerin çevresinde kendisini dinleyen, kendisinden çok daha cahil insancıklar da, o kişiden öğrendikleri saçma sapan doğrular ile etrafa yayılıyorlar. Adamlar virüsten beterler.
İnsanın kendi fikri olmaması ne kadar kötü dimi ?
Okuma düzeyi bu denli az olan ülkemizde, bu tarz kişiler ile aynı havayı solumaya devam etmekten başka bir çaremiz yok.





Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.