Çocuklarımıza Neler Oluyor?

Sistemin İhmal Sömürüsü

Strateji ve analiz, çoğu zaman sistemin çarklarını anlamamızı sağlar. Ancak bazen veriler, istatistikler ve endeksler; insan ruhunun o derin sancısını açıklamaya yetmez. İşte bu yüzden her zaman yaptığım soğuk analizlerin ötesine geçip bu platformda daha derin ve içsel yorumlamalarla hayatı sorgulamak istiyorum.

Kaleme aldığım bu ilk satırlar, sistemin yarattığı o derin ihmalin bir yansıması. Bu anlatının ritminde kimsesiz bırakılmış okul koridorlarının sessizliği var. Bir ülkenin gelişmişliğinin büyük kanıtı olan eğitim, ülkemizin en derin kanayan yarası şu günlerde. Sürekli değiştirilen sistem, dünya standartlarına göre gereksiz olan boş zorlama ezberler, slayttan okunan sözde bilgiler… Her birini özenle yetiştirdiğimiz ve farklı yeteneklere, ilgilere, hayal gücüne sahip olan geleceğin ışıklarının nasıl sömürüldüğünü gelin bu yazıda gün yüzüne çıkaralım.

Her geçen gün zorlaşan hayat şartlarına karşı onları donatmak yerine; liyakatsizliğin meşrulaştırıldığı bir düzende, ‘diploma’ denilen o kağıt parçalarıyla iş bulmalarını, başarılı olmalarını bekliyoruz. Sözde sistem asıl hedef olarak, düşünen değil; karanlık için köleleştirilmeye çalışılan robotlar yetiştirmek üzere kurgulanmış.

Eğitim anlayışınız; çocuğu kendi haline bırakıp, ‘birey’ olmasına dahi izin vermezken, gereksiz müfredatları kitaplardan okutup, ezberletmek ve geleceklerini ellerinden almak ise yetişkinler olarak çoktan sınıfta kaldık demektir.

Ah o kendi canına zarar gelmediği sürece karanlık senfonide enstrüman çalmaya devam eden sağır koro üyesi. Kendini, şimdilik dışarda tuttuğunu düşündüğün canavarın bir gün senin canını yakmayacağını sanman, senin için bile fazla trajikomik.

Sözde kutsallık atfettiği her şeyi birer ihmal yuvasına dönüştüren, sorumluluk almamak için alakasız konularla kendi çapında manipüle etmeyi görev edinen bu garip topluluk ne zaman kendine acımayı bırakıp, aksiyon alır dersiniz?

Sesimizi her yükseltmediğimiz gün için bir nebze kararan geleceğe; naçizane tavsiyemdir. Çocuklar, biz büyükleriniz olarak sınıfta kaldık. Fakat sizler bu kısır döngüyü kırarak geleceğinizi kendi ellerinizle tasarlayabilir bu saçma düzenin dişlisi olmayı reddedebilirsiniz. Atatürk’ün de söylediği gibi; kurtarıcı aramayın, kurtarıcı sizsiniz. Muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kanda mevcuttur…

Şeyma MUSLU

Stratejist | Analist | Yazar