Bir sofra kurulur baş ucumda kader,
Tabakta dert birikir, lokmalar zehir eder.
Anlatamazsın kimseye, sığmaz ki dile;
İnsanın içine attıkları, insanı kanser eder.
Gözyaşı sayfalara dökülür de sessizce,
Dünya döner durur kendi bildiğince.
Sırtındaki yükü görmezler, bakarlar sadece;
Bir teselli ararsın, bulamazsın ömrünce.
Yüzündeki çizgiler koca birer hikaye,
Lakin her bakanın dilinde aynı bahane.
İhale kalır sana, her şey bittiğinde;
Yemek yemedin, çok sigara içtin derler sadece.
Asıl yangın içerdedir, dumanı tükenmez,
İçtiğin sigara kalpteki sızıyı bitirmez.
Onlar dışarıya bakar, gerçeği bilmez;
Ruhun acıktığını kimse fark etmez.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.