İnsan Ne İçin Yaşıyor Peki Ne Yapması Gerekiyor İnsanın

İnsan Ne İçin Yaşıyordu, Ne Yapması Gerekiyordu
İnsan ne için yaşıyordu,
Sadece nefes alıp vermek miydi hayat,
Yoksa gecenin en karanlık anında bile
İçinde bir yerlerde hâlâ sönmemiş o küçücük umudu
koruyabilmek miydi,
Kendiyle baş başa kaldığında bile
Kendine yabancılaşmadan ayakta durabilmek miydi...
Bir ömür denilen bu kısa yolculukta,
İnsan hep bir şeylere yetişmeye çalışırken
Aslında en çok kendine geç kalmaz mıydı,
Herkesi mutlu etmeye uğraşırken
Kendi içindeki çocuğu susturmaz mıydı,
Ve en çok da
“Ben ne hissediyorum?” sorusunu sormaktan
kaçmaz mıydı...
İnsan bazen öyle bir yorulur ki,
Kimseye anlatamaz,
Kimseye belli edemez,
Ama içinde biriken o sessiz çığlık
Geceyle birlikte büyür,
Ve sabaha kadar kalbinin duvarlarına çarpar...
Ne yapması gerekiyordu insanın biliyor musun,
Her şeye rağmen kırılmaya devam etmek,
Ama her kırılışta biraz daha derinleşmek,
Biraz daha anlamak,
Biraz daha insan olmak...
Çünkü bazı yaralar vardır ki
İyileşmez belki ama
İnsanı bambaşka birine dönüştürür...
Ne yapması gerekiyordu insanın,
Her şeyi içine atıp susmak mıydı
Yoksa kalbinin en derininde biriken o ağırlığı
Bir gün bir cümleyle, bir bakışla, bir gözyaşıyla
bırakabilmek mi...
Çünkü bazı acılar vardır ki
Anlatılmaz insanın içinde büyür,
Büyüdükçe insanı kendinden koparır,
Ve insan en çok kendini kaybettiğinde yorulur...
İnsan ne için yaşıyordu,
Birini gerçekten sevebilmek için mi
Yoksa sevildiğini hissedebileceği o nadir anları
yakalayabilmek için mi,
Birinin gözlerinde kendini bulabilmek için mi
Yoksa kaybolduğunu fark ettiğinde
Kendi içinden yeniden doğabilmek için mi...
Belki de insan
Her şeye rağmen sevilebildiği için yaşıyordu,
Her şeye rağmen umut edebildiği için,
Her şey bitti dediği anda bile
İçinden bir sesin “devam et” demesine
inanabildiği için...
Ve belki de yapması gereken tek şey,
Herkes giderken kendinde kalabilmek,
Herkes değişirken özünü kaybetmemek,
Herkes vazgeçerken
Bir kez daha denemeye cesaret edebilmekti...
Çünkü insan,
Ne kadar kırılırsa kırılsın,
Ne kadar yalnız kalırsa kalsın,
Bir gün kendi içindeki o kayıp parçayı bulup
Yeniden tamamlanabileceğine inanarak yaşıyordu. ✨