Sevgi Seçen

Adını sızı koydum bu hissin

Bir zamanlar Akçay Otogarı’nın arkası, kapalı pazar yerinin bulunduğu yerde bol mandalina ağaçları, zeytin ağaçları ve ceviz ağacı vardı. İçinden küçük bir dere akardı tabii cami yapılırken o dere de yok oldu. Bu hikâye de tam orada geçmektedir

Gölge yanlarımızda bize dair

Deniz kıyısında yürüyen genç bir kadın, korkularıyla yüzleşirken kalıplarını fark eder; teslimiyetin ardından huzura kavuşur ve özgürleşmeyi seçer.

Bu bir eksilme değil, sadeleştirme ve kendine yakınlaşma hikâyesidir. Sahte ilişkiler ve yapaylıklar arasında kendini korumayı, gerçek bağları fark etmeyi ve içsel dengeyi bulmayı anlatıyor.

Pandemi günlerinde Sevda’nın ailesiyle yaşadığı zorlu süreçte, komşuları Şener Bey ve Nergis Hanım’ın maddi ve manevi destekleriyle hayatın nasıl değiştiğini anlatan dokunaklı bir hikâye. Çanakkale’den Edremit’e uzanan umut yolculuğu.

“Babam vardı ama yoktu…” Çocuklukta en derin yaralar bazen sessizlikten doğar. Evin içinde nefes alan ama ruhuyla orada olmayan bir baba, çocuğun kalbinde görünmez boşluklar bırakır. Bu satırlar, yokluğun gölgesinde büyüyenlerin sessiz çığlığıdır.

Öznesiz cümle olur mu usta?

"Artık korkunun ne olduğunu biliyorlardı ondan daha güçlü bir şeyin de var olduğunu..."

"Uzun sofralardan vefalı dostluklara."

Annesine zorluk çıkaran Efe, okuduğu "Ağaçtım Ben" hikayesiyle vicdanını keşfediyor. Bağırmadan verilen dersin öyküsü.

Benzerlik, sevgi ve dönüşüm üzerine düşünsel bir yolculuk.