İnsan seyri

İnsan seyri

Bir vakit sessizce insanları izledim ve bunun için güzel zamanım da oldu. Belki de zamanın en güzel hediyesiydi bu bilmiyorum. Koskoca telaşlar gördüm bazılarında sanki sonsuz zamanı var gibi. Bir sene sonrasının telaşı şimdiden sarmıştı yüreklerini. Bazılarında uçsuz bucaksız sessizlik gördüm sanki sesim neye yaradı der gibi. Kimilerinde sahte sevgiler kimilerinde yakıcı öfkeler.

Hal böyle olunca da dışarıda bu varsa içerde ne var dedim kendimce. Bir kız çocuğu gördüm elinde oyuncağı çok tanıdık geldi o bile telaşlı. O kız çocuğu birden büyüdü gözümün önünde çocuk ama büyük . Omuzlarında ona ait olmayan tüm yüklerle. Bir genç kız gördüm çok ağlıyordu. Lisenin geniş koridorları sanki onu yutuyordu. Belki ben koridor görürken ona balçık olmuştu . O da birden büyüdü öyle hızlı büyüdü anlayamadım. Sonra bir genç kadın gördüm yüreğimde bir yerlerde. İlk başta neşesi ile ortağı kuşatandı. İki konuşup bir gülüyordu. Aniden o da değişti sanki kelimeler çıkmamak için yemin etmiş sanki zaman onunla bir sessizlesmişti.

Ne garip değil mi? İnsanın fizik kurallarına aykırı değişimi . Belki de en güzel ispat kimbilir takvim yaprakları değil insanı değiştiren yaşadıkları . Kiminin neşesi dert oldu aleme kiminin oyunları ve belki de sesi dert oldu aleme kimbilir.