Yazılar

Bir kapı olmalı insana, içeri girince kalbi yavaşlayan, Gecenin gürültüsünü susturup ruhuna serinlik bağışlayan. Dışarıda ne kadar eksilirse eksilsin, içinde yeniden çoğalmalı; Çünkü insan bazen sadece ait hissettiği yerde hayata inanı

Bandırma Vapurunun güvertesinde, ufku bir bıçak gibi kesen bir çift mavi gözle karşılaştım.

Bu ev artık sadece dört duvar ve bir çatı değil, zamanın durduğu, anıların ise can bulduğu bir müze gibidir.

"Beni hemen anlamalısın," diyen ses, aslında Winnie’nin "beni duyuyor musun Willie?" diye seslenen çaresizliğiyle aynı kökten besleniyor...

O an anladım ki ben sadece bir misafirdim senin kalbinde. Hani o gitme vakti geldiğinde ev sahibinin gözlerine yerleşen huzursuz bir sabırsızlık vardır ya; işte onu çok geç fark ettim.

Belki de en büyük cesaret; tüm aynalardan kaçmak değil, onların karşısına geçip gördüğümüz her parçayı ışığıyla ve gölgesiyle kucaklayabilmektir.

Hayatın yükünü bırakmayı seçen bir kadının sessiz çığlığı

Doğa ile ilgili bazı bilgileri ve yazarın düşüncelerini The Nature - Doğa adlı eserimde İngilizce Türkçe çevirileri ile birlikte bulabilirsiniz.

İnsan dünyaya bir sesle gelir;ağlayarak… İlk tepkisi bile bir varoluş ilanıdır.