Yanlış sıfat kalbi kırar

Yanlış sıfat kalbi kırar

İnsanız ve doğamız gereği insanlar ile iletişim halinde oluruz peki ya yanlış sıfat verirsek?Düşünüyorum da bize her iletişim kuran insana belli bir değer veriyoruz. Bu değer kavramı bizim hissettiklerimiz ile ve düşüncelerimiz ile oluyor. Biz aslında karşımızdaki insanı görmekten ziyade . Zihnimizdeki yansımasını görüyoruz.

Bazen iş arkadaşı olarak kalması gereken bir insanı dostum diye sıfat verebiliyoruz. Ve bu durum bazen bizde bir yıkıma sebeb oluyor. Çünkü karşımızdaki insan bizi sadece iş arkadaşı olarak görüyor ve yaklaşımı bu şekilde ilerliyor. Ve günün sonunda şaşkına dönen biz oluyoruz.Ben ona bu kadar zaman verirken o bunu bana nasıl yapar . Gibi cümleler kuruyoruz.

Her insanın belirli bir önceliği vardır . Ve biz o insanın öncelik sırasında değil isek. Muhtemelen önceliği başka insanlar olacaktır değil mi? Peki bizim öncelik sıramız ne ve ne olmalı? Şahsi fikrim şudur ki bir insanın ilk önceliği kendisi sonra ailesi ve yakın çevresi olmalıdır . Ve belki de sizin için de böyledir. Aslında konu tam da burada . İnsanların bize yaklaşımını iyi çözebilmekte. Ben mesela yakın çevremdeki insanı özlerim ve en azından sesini duymak isterim. Ve yakın çevrem dışındaki insanlar için o kadar da yoğun duygusallık göstermem.

Bugün ilk fırsatta sizi aramayı bırakıyor ve mesajlarınızı okumuyor ise muhtemelen öncelik sırası siz değilsiniz. Ve sizin düşündüğünüz gibi arkadaş , dost olarak değil de tanıdık olarak sizi sıfatladı bu insan. Ve bir insan tanıdığından gelen aramaya geri dönmeyi unutabilir ve mesaj pek dikkatini çekmeyebilir. Bu yüzden çevremizdeki insanlara doğru sıfatlar verelim çünkü yanlış sıfat kalbi kırar .