KAYBOLDUM! AMA HERKES BENİ GÖRÜYOR?

İnsan kaybolduğunu hissettiğinde aslında herkes tarafından görünüyordur. Kayboluşu,  diğerlerine anlattıklarından çok, yaşadığı ortama uyum sağlamak için kendisine anlattığı ve bir süre sonra da buna inanarak kabullendiği doğrularının içindedir.

Çünkü insanı aldatan başkaları değildir çoğu zaman.

Kendi zihninin, kendisi için kurduğu güvenli odalardır.

Orada her şey mantıklıdır. Her seçim haklıdır.

Her suskunluk gerekli, her vazgeçiş ise mecburidir.

Ne tuhaftır...

Başkalarını tanımak için yıllar harcarız; onların niyetlerini, karakterlerini, geçmişlerini anlamaya çalışırız.

Fakat aynı özeni kendimize göstermeyiz.

Belki de insanın en büyük korkusu

gerçekle karşılaşmak değildir.

Kendisini, gerçek sandığı haliyle kaybetmektir.

Bu yüzden insan bazen aynaya bakar;

ama gördüğü yüzü değil,

yıllardır görmeye razı olduğu hikâyeyi izler.

Ve belki de en zor yüzleşme, kendini bulmak değil...

Kendin sandığın kişiden vazgeçebilmektir.

- ERKAN ULAŞIR