Yarım Dokunuş

Yakınlık gibi görünen ama ruhen eksik kalan bir sevginin içsel sorgulamasını, bir kalbin içinde bile yalnız kalmanın hüznünü anlatan bir şiir.

Adını koyamadığım bir yerde kaldım,

Ne sana yakındım ne kendime…

Elin elimdeydi belki

Ama içim hâlâ kimsesizdi.

Sevmedim mi sandın?

Oysa içimden geçen her şey sana vardı,

Ama senin bana gelenin

Yolda bir yerde eksilmiş gibiydi.

Gözlerin bana bakarken

Sanki başka birini görüyordu,

Sesin bana değiyordu

Ama ruhuma uğramıyordu.

Ben sevilmenin içinde

Sevgisizliği öğrendim,

Bir kalbin ortasında durup

Yalnız kalmayı…

Şimdi soruyorum kendime:

Eksik olan ben miydim,

Yoksa bana uzanan sevgi mi yarımdı?

    Similar Posts

    Bir yanıt yazın