BEN SEVMEYİ NE BİLİRDİM

Eskiden aşklar uzaktan ve yürekten olurdu. bu şiirde böyle bir aşkı anlatıyor..

Sevmeyi sadece şarkılarda masallarda dinledim

Ben böyle bir güzellik görmedim

O masum gözlerinde kayboldum gittim

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Sen her pencereden çıktığında

Saçlarının bahar kokusunu duyduğumda

İçim ürperirdi, bazen bana baktığında

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Yüzünün her kusurunu ezberledim

Doğudan batıya seni vatanım belledim

Gözlerinde doğup, ayakucunda öleyim

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Hayatımda hiç böyle hissetmemiştim

Küçük bir çocuk gibi titriyor bedenim

Sanki bir rüyadan uyanıp, bir rüyaya dalmış gibiyim,

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Beni sarhoş eden komşu evin kızı

Dudakların kızıl ab-ı hayat şarabı mı?

Hayatımda hiç içmedim, bu neyin sarhoşluğu

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Tüm zamanlar sen oldun, aklıma girdin

Dünya dönmez oldu, her mevsimim sensin

Varlığında nefes alıyorum, yokluğun kıyametim

Ben sevmeyi ne bilirdim?

Ben sevmeyi ne bilirdim ki güzelim?

Dünüm yok ki benim, sensin benim evvelim

Ömrüm ol, seninle yaşayıp seninle öleyim

Bana sevmeyi, yeni baştan yaşamayı sen öğrettin.

    Similar Posts

    Bir yanıt yazın