Bağlantı Var

Akşam olmuştu.

Aynı evde yaşayan beş kişi, beş ayrı dünyada yaşıyordu.

Çocuk tablette çizgi film izliyor, anne kısa videolarda dolaşıyor, baba futbol yorumlarını takip ediyor, büyükbaba uyuyor, babaanne ise kimsenin dönüp bakmadığı o zarif örgüsünü örüyordu.

Bir anda internet kesildi.

Çocuk panikle bağırdı:

“Anneee! Fifi gittiiii Dünyam gittiii!”

Anne telefonunu havaya kaldırıp evin içinde dolaşmaya başladı:

“Ffff Bir çubuk bile çekmiyor!”

Baba modemin başına geçti:

“Bu devirde internetsiz yaşanmaz.”

Babaanne örgüsünü bıraktı:

“Yaşanır evladım. Biz birbirimizle konuşarak da yaşıyorduk.”

Baba gülümseyerek cevap verdi:

“Anneeee, o devir geçtiiii.”

Babaanne başını salladı:

“Geçen devir mi, yoksa insanlık mı?”

Büyükbaba gözlerini açtı:

“Eskiden insanlar eve gelince ‘Selamünaleyküm’ derdi. Şimdi Wi-Fi şifresi soruyor.”

Çocuk merakla sordu:

“Dede, insanlar gerçekten birbirleriyle konuşuyor muydu?”

Büyükbaba hafifçe iç çekti:

“Evet evladım… Hem de yüzlerine bakarak.”

Anne bir an durdu.

Baba sustu.

Çocuk tableti bıraktı.

Babaanne gülümseyerek:

“Bakın, internet gidince birbirinizi fark ettiniz.”

Baba mahcup bir sesle:

“Galiba haklısın anne.”

Babaanne kahkahayı bastı:

“Estağfurullah oğlum, ben haklı değilim.”

Sonra elindeki örgüyü gösterip ekledi:

“Yanlış olan şu… Aynı evde oturup birbirimize misafir olmuşuz, haberimiz yok.”

Parmaksız Piyanist