Bir süredir
hiçbir şeyin olmasını beklemiyorum.
Gökyüzü kendi vaktinde kararıyor,
gece kendi sessizliğine çekiliyor.
Bir kuş geçiyor uzaktan,
nereye gittiğini sormuyorum.
Bazı yolların sonunu bilmek
yürümeyi kolaylaştırmıyor zaten.
İnsan zamanla anlıyor;
her eksik tamamlanmak için değil,
bazı boşluklar
öylece kalmak için var.
Ben de bıraktım artık
olacakları düşünmeyi.
Bir şey gelecekse gelir,
bir şey gidecekse gider.
Ve ben,
uzakta bir yerde duran ihtimallere
el sallamadan,
arkama bakmadan
kendi sessizliğimde yürüyorum.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.