Beklenilmeyen

Bir süredir

hiçbir şeyin olmasını beklemiyorum.

Gökyüzü kendi vaktinde kararıyor,

gece kendi sessizliğine çekiliyor.

Bir kuş geçiyor uzaktan,

nereye gittiğini sormuyorum.

Bazı yolların sonunu bilmek

yürümeyi kolaylaştırmıyor zaten.

İnsan zamanla anlıyor;

her eksik tamamlanmak için değil,

bazı boşluklar

öylece kalmak için var.

Ben de bıraktım artık

olacakları düşünmeyi.

Bir şey gelecekse gelir,

bir şey gidecekse gider.

Ve ben,

uzakta bir yerde duran ihtimallere

el sallamadan,

arkama bakmadan

kendi sessizliğimde yürüyorum.