Beyaz Çanların Şarkısı

Dünya hırslı bir gürültüyle dönerken dışarıda,

Sen, boynunu bükmüş bir zarafetsin içimde.

Herkes parlak renklerin peşine düşmüşken, sevdiğim,

Ben senin o en sessiz, en duru hâline vuruldum.

Küçücük beyaz çanlarında saklıdır vuslat,

İncecik bir dalda titreyen o narin umut gibi.

İlk bakışta değil, gözlerimin derinine baktığında,

Ruhuma bıraktığın o silinmez iz parıldar.

Uzun bir geceden sonra doğan o ilk sabah,

Bir dost tebessümü değil artık, senin o içten gülüşün.

Şatafattan uzak, gözlerden ırak bir köşede,

Seni sessizce beklemek, mügenin baharı bekleyişidir.

Rüzgâr estikçe dudaklarından dökülür o melodi,

Hiç duyulmamış, sadece kalple işitilen bir şarkı...

İçimde dingin bir huzur, içimde yangın bir özlem,

Sen dokunursun ve içimde mügeler açar.

Hayatta hiçbir şey ölçülmez göz alıcı büyüklüklerle,

Kimi zaman küçücük bir çiçek, koca bir sevdayı anlatır.

Çünkü gerçek aşk, dikkat çekmekte değil;

Gören gönülde, bir ömür boyu iz bırakabilmektedir.