BU BÖYLE OLMAMALI

Bazen, neden niçin diye bağırmak istemiyor musunuz? 

Allah'ım günah sayma ne olur, ama bazen isyan etmek istiyorum.

Gencecik insanlar hastalık ile uğraşarak, çaresizce kaderlerine teslim oluyorlar. Hayatlarının son yıllarını savaşarak, uğraşarak geçirdikleri pis hastalığa yenik düşüyorlar. Arkalarında bıraktıkları, sorumlulukları, sevdikleri.

İnsanlar, yaptığı güzel şeyleri belli bir seviyeye getirmek için yıllarca emek veriyor.  Harcanan tüm emeklerin neticesini görmek için, sefasını sürmek için yeteri kadar yaşamadan gitmemeli. Mesela bir çocuğunuz varsa, mutlu olduğunu görmeden gitmemelisiniz. Mesela emek verdiğiniz bir kurumda atmış olduğunuz başarı imzalarının daha güzel noktalara geldiğini görmelisiniz. 

Ya da tam tersi, sizi çok üzen insanların, en az sizin kadar üzülmüş olduğu günleri görmelisiniz.  Size hak etmediğiniz şeyler yaşatan şerefsizler, aynı şeyleri yaşamalı. Hatta mümkünse on, yirmi katını falan yaşamalı.

Tamam bir çoğumuz, bu tip insanları Allaha havale ediyoruz. Ama bu süreçte, kendimiz de, sağlıklı ve mutlu olmalıyız. Bizi üzen şerefsizlere ödül verir gibi, mutsuz bir hayat sürmemeliyiz.

Ne biliyim, maden erken öleceğiz, bari tüm ömrü sağlıklı geçirelim. Ölüm zaten şart olan, bir de hastalık olmak zorunda mı? 

Ölümlerin arkasından daha çok erkendi, daha yapacak çok işi vardı, gibi cümleler kurmamamız gerekiyor. Bu işin bir sıraya girmesi gerekiyor. 

Ey güzel dünya, gerçekten güzel olman için bu işi bir ele almalısın.