HATTUŞA’DAN PESSİNUS’A

Hattuşa'nın surları sessiz görünür,

Ama geceleri başka sesler duyulur.

Çünkü tarihin unuttuğu her sır,

Bir gün mutlaka yeniden bulunur.

Bir tablet kırılmıştır zamanın elinde,

Bazı satırlar kaybolmuştur yerinde.

Fakat hakikat sabırla arandığında,

Yeniden doğar taşların dilinde.

Bir mühür basıldı vaktiyle kile,

Bir yemin verildi güneşe bile.

Krallar çoktan toprağa karıştı,

Fakat söz kaldı çağların içinde.

Sakarya kıyısında eski bir şehir,

Toprağın altında uyuyan bir devir.

Gören gözler için yalnız harabe değil,

Binlerce yıllık hatıradır her bir iz.

Pessinus'ta bir taş durur sessiz yıllardır,

Rüzgâr ona geçmişten haber taşır.

Dinleyen kulaklar için her çatlağında,

Kaybolmuş bir çağın nefesi yaşar.

Pessinus'un sütunlarında sessiz gölgeler,

Rüzgârla konuşan eski hikâyeler.

Her taşın altında başka bir sır saklı,

Her adımda geçmişten kalan izler.

Pessinus'tan Hattuşa'ya uzanan iz,

Bir milletin hafızasında yaşayan ses.

Ne şehirler kayboldu ne de yeminler,

Çünkü hatırlayanlar oldukça ölmez.

Caner Baba yürüdü eski yolları,

Aradı kayıp şehirleri ve sırları.

Bazen bir taşta buldu cevabı,

Bazen de sessizliğin satırlarında.