Emanet Gibi Sevmek

Kadın…
Nasıl sevilir bilmezdim,
Ta ki
Sevmenin en yüksek yerine varana kadar.

Hassas bir ruh
Hassas sevilir.
Narin bir çiçek gibi
incitmeden…

Bir bebeğin masumiyeti kadar
temiz,
bir sabahın ilk ışığı kadar
sessiz sevilir.

Söyle bayım,
bir kadın nasıl sevilir bilir misin?

Koparmaya kıyılamayan
bir çiçek gibi…
yaklaşarak,
ama kırmadan sevilir.

Nefesinde gül bahçeleri olmalı,
sen o nefeste yeşermelisin.

Eğer kölen olacaksa
yaklaşma ona,
hiç yaklaşma bayım.

Kadın değerlidir.
Ayakları altına cennet serilen kadını
sen yere düşüreceksen
sevme…
hiç sevme…

Sevgi bir libassa
çiçeklerle işle,
renklerle boya,
ama sakın
yırtma.

Kadın hassastır bayım,
kadın narindir.

Sen vazo ol,
sen su ol,
sen toprak ol,
bir bahçe ol…
içinde sakla onu.

Dağılırsa saçları
sen topla,
kırılırsa
titreyerek sar onu.

Hoyrat olma…
sevebiliyorken incitme.

Bir kadının kayboluş hikâyesinde
başrol olma.
Ama yüreklendiricisi olacaksan
çık karşısına.

Tut ellerinden—
öyle tut ki
iki kıta birleşsin aranda,
öyle sağlam,
öyle derin…

Gönül köprüne
kırıklar karışmasın.

Düşersen
ellerin yukarıda olsun,
çünkü başının üstünde
bir emanet var.

Eğer o emaneti taşıyabileceksen
gönlünü aç…

Ve bir gün
deniz ferahlığında bir huzuru
yudumlayacaksan
yine
gönlünü aç.