Seni düşünmediği sabahlar

SENİ DÜŞÜNMEDİĞİ SABAHLAR

Adını anmıyorum artık.

Ama mesela, çay soğuyor.

Mesela ikindi vakti

bir kuş göğsüme çarpıp ölüyor da

kimse fark etmiyor.

Mesela dünya dönüyor.

Ben dönmüyorum!

Gittiğim günden beri...

Sanki saatin kordonu içim gibi daralmış,

bileğini kesmiş bir zamanın.

Armağanıdır bu, seni düşünmediği bir sabahın.

Dakikalar halıya damlıyor.

Toplayamıyorum, her şey darmadağın.

Sana ulaşmayan bütün dualarım

eski bir postanenin bodrumunda birikmiş olmalı.

Yoksa bu kadar sessizlik

tek başına açıklayamaz seni.

İçimde adını taşıyan bir deprem bölgesi var.

Enkaz kaldırma çalışmaları sürüyor.

Hatıralardan üç kişi kurtarıldı.

Umutların tamamına ulaşılamadı.

Gece olunca

aklımın balkonuna çıkıyorum.

Bir sigara yakıyorum.

Dumanı değil,

seni çekiyorum içime.

Sonra ciğerlerim

sana dönüşüyor.

Yokluğun enteresan.

İzmaritten saksılar dizilirken terasa...

Hâlâ sana sarıldığım

son saniyenin etrafında dönüyorum.

Bozulmuş bir uydu gibi.

Çekim alanından çıkamıyorum.

Sorarsan iyiyim.

Çünkü kötüyüm demek için bile

beni düşündüğün sabahlar gerekiyor.

✍️ Parmaksız Piyanist