Dün Kadıköy'de düzenlenen kitap fuarını gezme fırsatı buldum. Fuarda dolaşırken uzun zamandır dikkatimi çeken bir gerçeği bir kez daha düşündüm. Büyük yayınevlerinin kitapları ön planda dururken, bağımsız yazarlar çoğu zaman arka planda kalıyor. Bu durum yalnızca bir fuara özgü değil. Türkiye'deki pek çok kitap fuarında benzer bir tabloyla karşılaşmak mümkün.
Bağımsız yazarlar, kendi emekleriyle ortaya çıkardıkları eserleri okurlara ulaştırabilmek için gün boyu stantlarının başında bekliyor. Gelen insanlarla sohbet ediyor, kitaplarını anlatıyor, kendilerini tanıtmaya çalışıyorlar. Büyük yayınevlerinden çıkan kitaplar raflarda yerini alırken, bağımsız yazar kitabının fark edilmesi için bizzat mücadele etmek zorunda kalıyor. Bir yanda güçlü reklam bütçeleri ve yerleşmiş isimler bulunuyor, diğer yanda yalnızca kalemine güvenerek ayakta kalmaya çalışan insanlar var.
Fuarda sohbet ettiğim genç bir yazarın anlattıkları da bu gerçeği doğrular nitelikteydi. Kendisinin kitabı ismi lazım olmayan bir yayınevinden çıkmıştı. Sohbet sırasında, adını vermeye gerek duymadığım o yayınevi hakkında çevremden bazı şikâyetler duyduğumu söyledim. Aldığım cevap kısa ama oldukça düşündürücüydü: "Bir yere kadar ilgileniyorlar." Bu söz, birçok bağımsız yazarın yaşadığı sorunun özeti gibiydi. Kitap basıldıktan sonra yazar çoğu zaman kendi tanıtımını yapmak, okura ulaşmak ve eserini görünür kılmak için tek başına mücadele etmek zorunda kalıyor. Yayımlanmak önemli bir eşik olsa da bazı yazarlar için asıl mücadele tam da o noktadan sonra başlıyor.
Sosyal medyada yüksek takipçi sayılarına sahip değilseniz, ortaya koyduğunuz eserin niteliği çoğu zaman ikinci plana düşebiliyor. Böyle olunca birçok yetenekli yazar daha yolun başında çeşitli engellerle karşılaşıyor. Kimisi eserini yayımlatmakta zorlanıyor, kimisi yayımlasa bile görünürlük elde edemiyor. Ortaya çıkan tablo, edebiyat dünyasında kendilerine yer açmakta da büyük mücadele verdiğini gösteriyor.
Elbette her yayınevini aynı şekilde değerlendirmek doğru olmaz. Yine de bağımsız yazarların önemli bir kısmının kendilerini yalnız bırakılmış hissettiği açıkça görülüyor. Bir kitabın arkasında aylarca, hatta yıllarca süren emek bulunurken, yazarın bütün enerjisini eserini tanıtabilmek için harcamak zorunda kalması düşündürücüdür.
Tanınmış yazarlara ulaşmak zordur elbette. Onların zaten belirli bir okur kitlesi ve görünürlüğü vardır. Biraz da bağımsız yazarlara kulak vermek gerekiyor. Çok satanlar listelerinde yer almıyorlar ancak içlerinden bazıları geleceğin güçlü kalemleri olabilir. Edebiyatın zenginliği görünmek için mücadele eden insanların arasında da saklıdır.
Bir sonraki kitap fuarında birkaç dakikamızı bu yazarlara ayırmak çok şey değiştirebilir. Bir kitap satın almak şart değildir. Kısa bir sohbet bile bir yazarın emeğinin fark edildiğini hissettirmeye yeter.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Çok güzel ve önemli bir konuya değinmişsiniz. Dediğiniz gibi, harika eserler ortaya koyan pek çok yazar var; ancak yayınevlerinden yeterli destek göremedikleri için kitapları raflarda kaybolup gidiyor. Ben de birçok kitap hesabını takip ediyorum ve çoğunlukla yalnızca zaten tanınmış yazarların eserlerinin öne çıkarıldığını görüyorum. Oysa bağımsız yazarların büyük bir kısmı, yazarlığı günlük işlerinin yanında büyük emeklerle sürdürüyor. Bu nedenle hem tanıtıma ayırabilecekleri zaman sınırlı oluyor hem de hak ettikleri ilgiyi göremiyorlar. Sonuç olarak, gerçekten başarılı kalemler kalabalığın içinde fark edilmeden kaybolabiliyor. Peki, kitap fuarlarında veya imza günlerinde ziyaret etmek dışında bu yazarlara nasıl destek olabiliriz? Dayanışma grupları, okur toplulukları ya da benzeri oluşumlar var mı? Bu konuda neler yapılabileceğini öğrenmeyi çok isterim.
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. Aslında en büyük desteklerden biri, bağımsız yazarların görünürlüğünü artırmak. Bir kitabı satın almak elbette önemli fakat her okurun buna imkânı olmayabilir. Buna rağmen sosyal medyada bir kitabı paylaşmak, kısa bir inceleme yazmak, arkadaşlara tavsiye etmek ya da okuma gruplarında gündeme getirmek bile ciddi fark yaratır. Ne yazık ki bugün birçok bağımsız yazar kendi reklamını yapmak, okura ulaşmak ve görünür olmak için de mücadele ediyor. Bu yükün tamamının yazarın omuzlarına bırakılması sağlıklı bir durum değil. Okurların oluşturduğu topluluklar ve dayanışma ağları bu noktada büyük önem taşıyor. Ben de bu konuda daha fazla girişimin ve okur hareketinin oluşması gerektiğini düşünüyorum.
Çok doğru bir çok yazar arkadaşımdan da aynı cümleleri duydum . Ya zaten tanınan tanınıyor onlar yolunu bulmuş . Hâlbuki tanınmayan çok değerli yazarlar var ve tanınmış olsalar sevileceklerini düşündüğüm yazarlarda var çok haklısın gerçekten
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Teşekkür ederim değerli yorumunuz için. 😊
Yazınızda değindiğiniz görünürlük sorununa katılıyorum. Bağımsız yazarların okura ulaşmak için büyük bir emek verdiği açık. Ancak meseleye biraz farklı bir yerden bakmak gerektiğini düşünüyorum. Bugün yalnızca bağımsız yazarlar değil, yayınevlerinden çıkan pek çok yazar da görünür olabilmek için ciddi bir mücadele veriyor. Kitap yayımlanmak artık yolun sonu değil, başlangıcı. Sosyal medya, dijital platformlar ve hızla değişen okuma alışkanlıkları nedeniyle görünürlük herkes için zorlaştı. Büyük yayınevleri ise yıllar içinde oluşturdukları editöryal birikim, dağıtım ağı, reklam bütçesi ve okur güveni sayesinde bu görünürlüğü elde ediyorlar. Sorun, büyük yayınevlerinin görünür olması değil; bağımsız yazarların görünürlük kanallarının yeterince güçlü olmaması. Öte yandan bağımsız olmak ile nitelikli olmak arasında doğrudan bir ilişki kurmak da doğru olmayabilir. Nasıl ki her çok satan kitap iyi değildir, her bağımsız kitap da gözden kaçmış bir başyapıt değildir. Okurun asıl ihtiyacı, kitabın hangi yayınevinden çıktığından çok, iyi metinlere ulaşabilmektir. Bugün edebiyat dünyasında yalnızca iyi yazmak yeterli olmayabiliyor. Sosyal medyada görünür olmak, takipçi kitlesi oluşturmak ....
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
ve sürekli içerik üretmek de beklentilerin arasına girmiş durumda. Böyle olunca bazen kitabın kendisi değil, onu tanıtan kişinin görünürlüğü öne çıkıyor. Oysa edebiyatın değeri rakamlarla ölçülebilecek kadar basit değil. Yine de yazınızın sonunda söylediğiniz şeye özellikle katılıyorum: Bir fuarda birkaç dakikamızı bağımsız yazarlara ayırmak, onlarla sohbet etmek ve emeklerini görünür kılmak değerli bir davranış. Edebiyat biraz da birbirini duymakla, birbirine alan açmakla büyüyor. Teşekkür ederim.
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.