Zamana Rağmen

Yaşlanıp da saçların ağardığında,

Ellerine ince çizgiler düştüğünde,

Bir sabah aynada yılların sessiz izini gördüğünde;

Bil ki sevgim, gençliğine tutulmuş bir heves değil.

Ben seni ilkbaharın o geçici tazeliğiyle değil,

Sonbaharın sarsılmaz dinginliğiyle severim.

Gözlerinin kenarında biriken yorgunlukta,

Birlikte geçirilen günlerin sıcaklığını ararım.

Ve sevgilim,

Bir gün adımların yavaşladığında,

Hatıralarımız peşimizden ağır ağır yürüdüğünde bile,

Elini tutan yine aynı el olmak isterim.

Çünkü bazı sevgiler zamanla eksilmez;

Saçlara düşen aklarla birlikte,

Gözlerimiz daha az görse de biliyorum ki

Kalplerimiz birbirini hiç kaybetmez.

Yorumlar