Aynı göğün altında büyüdük belki ama,
başka fırtınalar savurdu ikimizi.
Sen, bir kapının yeniden açılmasını bekledin,
Ben, hiç ait olmadığım odalarda sessizce eskidim.
Senin özlemin, sıcak bir yuvanın kokusuydu.
Benimkisi, kendimi yeniden bulabileceğim
bir nefeslik huzur.
Birbirimize rastladığımız an
Sanki bütün yollar aynı yere çıkıyordu.
Fakat hayat, zamanı bizden önce tüketmişti.
Ne sen geçmişini bırakabildin,
Ne ben içimdeki enkazı susturabildim.
Belki de aşk,
Her zaman kavuşmak değildir.
Aynı gökyüzüne bakıp
farklı yalnızlıklarda kaybolmaktır
Ve en acısı da
Birbirimize değil
Geç kalmış zamana yenildik.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Şiir, iki insanın birbirine değil de zamana yenilişini oldukça hüzünlü ve samimi bir dille anlatmış. Özellikle “Birbirimize değil / Geç kalmış zamana yenildik” dizeleri, metnin bütün duygusunu tek başına taşıyabilecek kadar güçlü. Kavuşamamanın sebebini sevgisizlikte değil, hayatın yüklerinde araması şiire ayrı bir derinlik katmış. Kaleminize sağlık. 🌙
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim 😊