Ben İki Kere Doğdum
Feride, Ege Bölgesi’nin şirin ve sakin bir kasabasında yaşayan genç bir kadındı. Henüz otuz beş yaşında olmasına rağmen, onunla her konuştuğumuzda sanki içinden olgun bir bilge konuşuyordu. Öyle ki hayranlıkla dinlerdim onu. İşim gereği pek çok insanla iletişim halinde olmama rağmen Feride’nin kişisel gelişim ve başarı hikâyesi bana hep bambaşka gelmiştir. Ben Feride. Bir Mart ayının soğuk bir gününde doğmuş olmam mıdır bilinmez, ama babam bana karşı hep soğuktu. Diğer çocuklar gibi saçımı okşayan, benimle oyun oynayan, masallar anlatan bir baba hayal etmiştim durmadan. Oysa babam eve gelir, yemeğini yer, televizyon karşısında uyuklar ve ne zaman “Babacığım, oyun oynayalım mı?” desem, “Kızım, çok yorgunum” derdi.İnsan kızını sevmez mi Sevgi Abla?Bu soru yüreğimi öylesine deşmişti ki kelimeler boğazımda düğümlendi. Yutkundukça sustum. Ve o devam etti. Annem ise… Annem hem anne hem baba rolünü üstlenen, bence süper güçleri olan bir kahramandı. (Hâlbuki nice kız babasını kahraman ilan ederken, Feride annesini kahraman ilan etmişti.) Bir yandan ev temizliğine gider, geceleri örgü örüp satar; kazandığı paralarla hem bana okul harçlığı çıkarır hem de evin ihtiyaçlarını karşılardı. Sanırım anneler yorulmuyor değil mi Sevgi Abla? Her okul dönüşü birlikte ders çalışır, sonra da oyun oynardık. İşte böyle bir kadındı benim annem. Ne var ki içinde hep eksikliğini hissettiği baba sevgisini, genç kızlığa adım attığında sevgilisinde aramaya kalkıştı. Ve hayat onu bu yüzden epey yıprattı. Bana geliş sebebi de tam olarak buydu. Hikâyenin o kısmını biraz atlayarak… Sizi değişen Feride ile tanıştırmak istiyorum. Feride’ye sordum: “Babama karşı içinde ne eksikti? Bunları liste halinde bana at.” Gerçekten çok duygusal bir liste hazırlamış, adeta bir dosya gibi göndermişti. Ona şöyle dedim: “Bu listedeki her şeyi, için o küçük kız çocuğuna sen yaşat. Al şimdi o kızı karşına. Bundan sonra baban benim. O listede ne varsa, hepsini o kıza sen ver.” Aradan üç ay geçti. Feride’nin ses tonu, oturuşu, hatta duruşu bile muazzam şekilde değişmişti. Kendine güvenmiş, öz değerinin farkına varmıştı . Bir türlü cesaret edemediği mesleğine geri dönmüş ve güzel bir yerdeydi . Gördüğüm Feride öyle mutlu etmişti ki beni, ne zaman benzer hikaye karşıma gelse Feride’nin kişisel başarısı aklıma gelir. Bazen iki kere doğabilir insan.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.