Bildiğimiz Acı

Çok şey yaşanılmıştı fakat yaşananların yaşanacak olmasını bilerek yaşamayı öngörmüştük; fakat bilmiyorduk ki, bildiğimiz hâlde yine de acıtacağını.Belki de insanın en büyük yanılgısı buydu: Her şeyi anlayabileceğini sanmak ama hiçbir şeye hazırlıklı olamamak.Geleceği sezmek, acıyı hafifletmiyordu. Aksine, her adımı daha ağır, her anı daha anlamlı ve bir o kadar da kırılgan kılıyordu.Biliyorduk… Ama yine de yaşıyorduk. Çünkü bazı şeyler kaçınılmazdı.Ve insan, kaçamayacağını anladığı yerde kalmayı öğreniyordu. Belki de bu yüzden sustuk.Konuşsak değişmeyecek şeyler vardı; susunca da geçmeyen. İçimizde büyüyen o sessizlik, zamanla kelimelerden daha gürültülü hâle geldi.