Biraz gökyüzü

Bazen insan
biraz gökyüzü ister,
biraz sessizlik,
biraz da kendine kalacak zaman.

Şehir akıp giderken
bir pencerenin kenarında durup
bulutların yönünü izlemek…

Hiçbir yere yetişmeden,
hiçbir şeyi düzeltmeden.

Çünkü hayat
bazen en güzel hâline
dokunulmadığında gelir.

Bir akşam güneş çekilir,
gölgeler uzar kaldırımlarda.
Uzaklarda bir ışık yanar,
gece yavaşça yerleşir şehre.

Ve insan o an anlar:

Her şeyin bir cevabı yoktur.
Bazı güzellikler
sadece hissedilir.

Bazı yollar
varmak için değil,
kendini bulmak için yürünür.

Bazı geceler
unutulmak için değil,
hatırlanmak için yaşanır.

Sonra sabah olur.

Gökyüzü yeniden açılır.

Ve hayat,
hiçbir şey olmamış gibi
güzelliğine devam eder.