Kırgınlıklarım, birikti çatıların kenarlarında,
Yukarı bakan yoktu, kimsecikler...
Yalnızlığım vurmuş, ahdı vefaya,
Canım olmuş, candan...
Yaram olmuş, vicdan...
İçine doldurduğum her şey,
Düşmek üzereydi çatının o kıyısından,
Bir yandan sustum, geri çekildim kendimde...
Korkularımdı düşecek olanlar...
Heveslerimin, boşa çıktığı gerçeklerdi düşecek olanlar...
Dayanamazdı bu beden, daha fazlasına.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.