Düşman

İnsanın düşmanını dışarıda araması ne büyük yanılgı.

Oysa en keskin bıçak, en yakında saklanır. Kimi zaman en çok gülümsediğin yüz, en derin yarayı açar.

En sıcak zannettiğin nefes, en soğuk ihaneti üfler.

Hz. Yusuf’u kuyuya atanlar da en güvendikleri değil miydi zaten?

Bir gün dönüp baktığında anlarsın;

Omzuna yaslandığın o güvenli sandığın omuz, seni usulca itmiş.

Sırrını emanet ettiğin dil, seni en zehirli sözlerle hançerlemiş.

Seninle gülen gözler, ardında en çok gözyaşını bırakmış.

Ben bunları çok erken öğrendim.

Zannettim ki herkes kalbim kadar temizdir.

Zannettim ki sevgi sadakat getirir.

Meğer bazıları, yalnızca seni senden çalmak için yaklaşırmış.

Onlar için yalan yük, ihanet suç değilmiş.

Gördükçe kalbinin duvarlarına bir ders daha yazılırmış:

“Her canım diyen, candan değildir.”