HATIRASINA

çiçeğin kurumasından olsa gerek

buruşuyor zaman

bağladı hepimizin elini ayağını

koşuyoruz deliler gibi

caddelerde ayak sesleri

ceplerde deliksiz feryat

kimse dönüp bakmıyor göğe

bulutlar sessiz mektup

geçip gidiyor üstümüzden

bir çocuk düşürüyor gülüşünü

arıyor oyunları akşama kadar

ekmek kokusu karışıyor

tütüyor yıllar hasretle beslenen

annelerin ellerinde emektar çatlaklar

babaların gözlerinde yarım kalır yollar

zaman ağır bir kapı şimdi

açıldıkça eksiliyoruz biraz daha

yine de bir yerlerde

inadına yeşeriyor umut

kuruyan çiçeğin hatırasında

Cafer Başer

08/06/26

Yorumlar