İki Türk kahvesi, bu masaya.
Anlat içindekileri Fûruğ.
Yaşadığın anları
Ve yaşayamadıklarını.
Duygularımızı susturamadık.
Yankılar ardımızdan yürüdü.
Pencere önünde sabahlarken
Bir kuş ile ümitlendik.
Bırak sessizliğin konuşsun.
Veda'nı anlat.
Yazdığın dizeleri
Ve içinde gizlenenleri.
Yüreğim kilit vuruyor kalemime
Söyleyemediklerim düğümleniyor mürekkebimde
Sen yaz, sustuklarım dile gelsin.
Belki ben de kendime...
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Yüreğinize sağlık 👏
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Teşekkür ederim ❤️
Şiirde kahve eşliğinde yapılan bir iç hesaplaşmanın ve dertleşmenin havası var. Özellikle Fûruğ'a sesleniş, şiire farklı ve edebî bir derinlik katmış. "Yüreğim kilit vuruyor kalemime" dizesi ise en çok aklımda kalan bölüm oldu. Bazen insanın söyleyemediklerini yazıya bile dökemeyişini çok güzel anlatıyor. Kısa ama duygusu yoğun, sakin ve zarif bir şiir olmuş. Kaleminize sağlık. ☕🌿
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Düşüncelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim. 🌷