Kaçış

Ölüm Dışında

Ölüm dışında bir sebep olsa kavuşmaya,
Bir mevsim yanlış gelse takvimlere,
Ya da zaman, unuttuğu bir kapıyı yeniden açsa;
Ben yine seni bulurdum aynı sessizlikte.

Yollar tükenmese de olurdu,
Hasret biraz daha eksik yazılsa kaderimize.
Bir sabah, adını rüzgâr taşısa avuçlarıma;
Dünya yeniden başlardı gözlerine.

Olmadı…
Belki de bütün bekleyişler
Tek bir ana hazırlanıyordur içimizde.
İsrafil sûrunu üflediğinde,
Dağlar yürüyüp denizler sustuğunda bile
İlk arayacağım yüz seninki olacak.

Çünkü bazı insanlar
Bu dünyaya sığmaz.
Onlar ancak zamanın bittiği yerde,
Ebediyetin ilk sabahında kavuşur.