Kehribar Gözlüm

Kehribar gözlüm…

Bilmem nesin;

belki uzağımda atan bir kalp,

belki yanı başımda benimle adım atan sensin.

Kehribar gözlüm, bilmem nesin…

Ellerimde mevsimsin,

dalımda saklı meyvemsin.

Bir rüzgâr gibi geçiyorsun içimden,

adı konmayan bir his gibi.

Kehribar gözlüm, bilmem nesin…

Neredesin, kimlesin?

Mavi göğümün güneşi,

toprağımın yeşili misin?

Sen hep aynadan baktın kendine,

gözbebeklerinde aradın güzelliğini.

Oysa bilmezsin—

en gerçek hâlin, en sade ışığın,

hiçbir aynaya sığmaz.

Bırak…

Bu kez aynan ben olayım;

sana seni,

senden daha derin göstereyim.