İçim karardı,
aynaya bakamaz oldum bir zaman;
kendimi suçladım durdum
bilmeden kalbine dokunduğumdan.
Oysa sen yazmıştın;
taşlaşan duyguların çatlamış,
buz çağından kalma kalbine
bir ışık düşmüştü.
Ben gelmiştim doğudan,
bir kıvılcım gibi…
Sen de görmüştün o ışığı,
gözlerin söylemişti
dudaklarının sustuklarını.
Bir tebessümle ısınmıştı
uzun zamandır üşüyen yüreğin.
Sonra ne olduysa
kendi gönül coğrafyana çekildin.
Ben yaklaştıkça
duvarlarını yükselttin.
Sevdayı değil,
sevmekle gelecek acıyı düşündün.
Yalan sevdalardan geçmiştin.
Gerçek bir duygunun
insanı nasıl savunmasız bıraktığını
ilk kez bu kadar yakından hissettin.
Ben seni zorladım, biliyorum.
Bir cevap istedim bazen,
bir adım, bir söz…
Sen sustukça
ben sustuklarının anlamını aradım.
Şimdi anlıyorum;
sen benden değil,
kendinden kaçmışsın.
Bir yel esse
ruhlarımız yaprak gibi savrulur mu demiştin.
Belki savrulmaktan korktun.
Aynı havayı solumaktan değil,
aynı nefeste
kendini bulmaktan korktun.
“Varsam da suçluydum,
yoksam da…” demiştin.
Sevdan
var ile yok arasında
bir yerde mahsur kalmıştı.
Ne tamamen susturabildin onu,
ne özgür bırakabildin.
Ben o gönül coğrafyasında
bir bahar düşledim.
Taşlarına nergisler,
duvarlarına güller dikmeyi…
Buzlarını güneşle eritip
kırılmış yerlerinden
yeniden çiçekler çıkarmayı.
Senden kalmanı istemedim;
yalnızca korkmadan
hissetmeni istedim.
Bir duygu yaşanmadığında değil,
yaşanmaya cesaret edilemediğinde
yarım kalır.
Şimdi ne seni suçluyorum
ne kendimi.
Sen geçmişinin gölgesinde kaldın,
ben o gölgede
sana ışık olmaya çalıştım.
Ben sana “gel” dedim,
sen kendine “kaç” dedin.
Sen kaçtıkça
ben sustum.
Ve anladım…
Sevilmekten değil,
gerçekten sevildiğinde
kendinle yüzleşmekten korktun.
Bir gün
gönül coğrafyandaki taşlar çözülür,
buzların erir,
duvarlarının arasından
bir nergis başını uzatırsa…
Beni hatırlarsan,
beni kırılmış kalbinle değil,
bir zamanlar bana doğru
ışık saçan gözlerinle hatırla.
Senin şiirinde
ben bir kıvılcımdım.
Benim hatırladığım ise
o kıvılcımın düştüğü
yüreğindeki bahardı…





Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Kimi zaman en büyük kavgalar başkalarıyla değil, kişinin kendi içindeki buz tutmuş coğrafyalarla verilir. Kaleminize, yüreğinize sağlık.
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim hocam, yüreğinize sağlık. 🌻