Merhametli İntern

"Nigar Uluçınar, 70 yaşında. Sol kasığında yoğun ağrı ve postmenopozal kanama şikayetiyle acil servise müracaat etmiş. Aynı sebepten yirmi beş gün önce de hastanemize gelmiş; ilaç yazılıp evine gönderilmiş.” Genç intern devam ederek; “Ancak şikayetleri geçmemiş. Tekrar gelmek istemiş fakat getirecek kimsesi olmadığı için o dönemde verilen ilaçları kullanmaya devam etmiş. Kan sayımı sonucu oldukça düşük çıkmış. Tansiyon 8/5, şimdi müşahede odasında, tedavi ediliyor."

Hızını alamadan devam eder;

"Hoş sohbet, ton ton bir teyze. Konuşma fırsatı bulduk. Biliyor musunuz?  Gençliğinde kantocuymuş. O zamanlar, yani yirmili yaşlarının başındayken, dans etmeye ve şarkı söylemeye çok istidadı varmış.” 

Her ne demekse… Hoca yaşının verdiği  olgunlukla, sabırla dinlemektedir.

İntern sahiplenici bir tavırla;

“Hocam, kadın tek başına gelip gidemiyor. Takip amaçlı servise yatıralım mı?”

Hoca kaşlarını kaldırıp  bakarak,

“Tamam da İhsan, bu kadar kısa sürede ihtiyarın hayatına nasıl bu kadar hakim oldun? Sanırım oldukça boş vaktin var. Bayağı merhametli davranıyorsun. Her hastanla, böyle yakinen ilgileniyor musun? Yoksa bu hasta tanıdığın biri mi? Hadi görev icabı sıkıntısını öğrenmen normal de…”

  Genç doktor;

“Hocam, öyle konuşkan bir kadın ki ,sözcükleri, sesinin tınısı adeta büyülüyor insanı. Film izler gibi dalıp gidiyorsunuz sohbetine. Bana  anneannemi anımsattı. Ama bu teyze şehirli; görmüş, geçirmiş. Hem biliyor musunuz? Aktör Ahmet Mekin’le gençliğinde ilişki yaşamışlar. Ama adam evlenmeyi hiç düşünmemiş. Zavallı kadın, onun aşkını hâlâ kalbinde taşıyor.”

Hoca muzip şekilde gülümseyerek,

“İhsan, intern olarak çok boş vaktin olmalı. Yoksa bu kadar magazinsel bilgi edinmen zor olurdu. Dur, senin şu boş vakitlerini dolduralım. Hemen intaniye servisinde  17 nolu odadaki  Hacı Akif’i, sonra 22 nolu odadaki İnci İkbal’i takibe al, tamam mı?”

Heyecanlı genç doktor adayı;

“Hemen gidiyorum  hocam… Ama önce Nigar teyzeye bir uğrayabilir miyim? Kimsesiz, yazık! Bir kontrol edeyim.”

Hoca bıyık altı babacan bir şekilde gülümseyerek,

“Tamam, git bakalım. Ama sonra doğru intaniyeye.”

İhsan acile doğru giderken, Nigar teyze ile karşılaşır. Onu  etrafta boş boş gezinirken, elindeki serum şişesinden koridorda asılı çiçek tablolarına, su vermeye çalışırken bulur.