Mezar Bekçisi Sevgililer

         Mezar Bekçisi Sevgililer

Mezar bekçisi sevgilileriyiz,

Ölü toprağını valizimizde taşıyan…

Ama biz, o toprağa

Bir avuç umut serpenleriz.

Sahi, bir avuç toprak mıydı tesellimiz?

Belki de değildi…

Çünkü biz, gelmeyecek olana rağmen

Sevmekten vazgeçmeyenlerdik.

Mezar bekçisi sevgilileriydik,

Beklenen, bekleyeni bilmezdi belki

Ama bekleyen, kalbini bilirdi.

Bir damla su düşse içimize

Yeşerirdi en yorgun hayallerimiz.

Sümbüller, leylaklar filizlenirken toprağında,

Ben de filizlenirdim sana doğru—

Sahi, sen de ister miydin

Aynı hevesle gelmemi?

Mezar bekçisi sevgilileriyiz,

Ama gecemiz karanlık değil artık;

Kandillerimiz yanıyor,

Ay ışığı yolumuzu biliyor.

Aynı hayallerde, aynı dualarda buluştuk;

Ve anladık—

Biz, bekleyen değil sadece,

Birbirini bulan sevgilileriz.

Yerin altına gömdüğümüz ne varsa

Üstünde yeniden açtı kalbimizde:

Aşk,

Bu kez yaşayan bir bahar gibi.