Ne kadar isterdim seninle kütüphaneye gitmeyi…
İçeri adım attığımızda,
yüz yıllık kitapların arasında kaybolmayı;
parmaklarımı sırtlarında gezdirip,
isim isim rafları dolaşmayı.
Tarih kokan,
sararmış sayfaları usulca çevirmeyi,
ve onca kitabın içinden
bize ait olan o kitabı bulmayı.
Sonra sessizce bir köşeye çekilmeyi,
cam kenarında oturmayı…
Sen bana kitap okurdun,
ben kahvemi yudumlardım.
Kelimeler sayfalardan süzülürken,
ben sesinde kaybolurdum.
Ne kadar isterdim
seninle bir kütüphanede buluşmayı…
ve zamanın, sayfaların arasında
sessizce durmasını.




Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Çok tatlış bir şiir olmuş ve Sen bana kitap okurdun, ben kahvemi yudumlardım büyük bir zevkle derdim 😊🌸
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Öyle düşlerdim bir zamanlar🌻 teşekkür ederim Sevgi🌹
👏👏👏
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.