SESSİZ

Sessiz bir ihtilal gibi çöktü gece,

Karanlığın içinde soluk bir çiçek.

Zamanın yaralarına dokunan eller,

Unutulmuş bir tanrının laneti gibi titrek.

Taçlar eskidi, taslar konuşmaz artik,

Ruhumdan düşen harfleri kim toplar?

Bir gülün solgun fısıltıyla sorarım,

Ölüm mü ağır, yoksa hatıralar mi?

Gör beni,

Ama dokunma.

Duy beni,

Ama inanma.

Ben,

Geçmişin küllerinden doğan gölge...