Unutma Zamanı

Seni unutma zamanı geldi

arkama atmalıyım gülüşünü

sensiz içmeliyim

sensiz yürümeli

sensiz uyumalıyım

seni unutma zamanım geldi

zamanım daralıyor

gölgem bile benden uzağa düşüyor artık.

İçimde eskimiş bir kentin gürültüsü,

dışımda sağır bir sessizlik.

Seni unutmak,

kendimi kalabalık bir caddede kaybetmek gibi.

Şimdi her şeyi yerli yerine koyma vakti:

Gülüşün sende kalsın,

Yalnızlığın bende.

Seni unutma zamanım geldi

zamanım daralıyor

her adımda biraz daha kendime geç kalıyorum.

Önce sesini sileceğim sokaklardan,

sonra yüzünün gölgesini perdelerden.

Avuçlarımda biriken o eski sıcaklığı

soğuk bir rüzgârın kollarına bırakacağım.

Sonra adını yavaşça çıkaracağım dilimden,

her hecesini ayrı bir akşama gömeceğim.

Bir daha hiçbir sabah

seninle başlamayacak içimde.

Unutmak dediğin

bir anda olmuyor, biliyorum—

insan en çok da alıştığı yerden eksiliyor.

Ben de eksile eksile tamamlanacağım belki,

kim bilir.

Yorumlar