YUSUF KARA

...... Şarkı bitti. Kimse alkışlamadı. Çünkü bazı anlar alkışla değil, saygıyla uğurlanır.

Topluma bir şey borçlu değilim. Toplum da bana.

​"Herkesin birbirine benzediği, kimsenin sorgulamadığı bir yerde; düşünen insan kendi ülkesinde sürgündür."

Ben dostlarımı; mutlu, sağlıklı ve başarılı gördükçe gururlanıyorum. Hayatımda iyi insanlar biriktiriyorum; onlar altından daha değerliler. Kaliteli insanlarla dostluk kuruyorum, çünkü bazı insanlar vardır ki tabiat kadar kıymetli, bir ömür kadar nadirdir.

Bilir çünkü; bazen gitmek sadece gitmektir, bir adrese varmak değil.

Cenneti vadedenler dünyayı cehenneme çevirir, dünyayı yöneteceğini söyleyenler ise insanı köleye ...

Kırık Bir Aşk Hikayesi, izleyicinin göğsüne oturan o ağır, geçmeyen taşra sıkıntısının ve "keşke"lerin filmidir.

"Dünyanın şefkatine ihtiyacın yok. İhtiyacın olan tek şey; o karanlığın içinden kendi küllerinden doğarak, kendi krallığını kuracak o amansız iradedir."

​"Sadece iki adam, tek bir oda ve insanlığın en büyük sorusu: Yaşamak mı, yoksa her şeye son vermek mi?"

Sadece kendi sesini duyan bir zihin, zamanla kendi hatalarını göremez hale gelir....

Anlatmak istediği çok şey yoktu. Çünkü kelimeler çoğu zaman yalan söyler, kelimeler eksik kalırdı; ama bir adresin gerçekliği yalındı. Mektubu postaneye teslim ederken, zarfın içine sadece bir yer bildirimi değil, bir "ihtimal" bırakırdı.