Yurt Dışına Taşınmak

alışkanlıklarınızı değiştirmekte ne kadar cesursunuz ?

ya da şöyle sorayım, alışkanlıklarınızdan vaz geçemediğiniz için kaç fırsat kaçırdınız ?

devalüasyon zamanında Dolar veya Euro alışverişi yapabildiniz mi ? olandan kar edebildiniz mi ?

borsada her zaman aldığınız kağıt dışında bir fırsat varsa, değerlendirebildiniz mi ?

maaşınızın iki katı olarak gelen iş teklifini, burada rahatım diyerek hiç geri çevirdiniz mi ?

ben bunların hepsinde de zayıf halkada yer alırım, 😑

emekli olunca Bodrum'a yerleşme kararı alan bir arkadaşıma, sözlerimle her türlü gazı ve desteği vermiş olsam da, bunu ben yapabilir miydim bilmiyorum. ki belki de tek hayalimdir, Bodrum değil ama, Ege sahillerinde sade yaşam, bol deniz, bol güneş. belki önümdeki 20 30 yıl içinde 😂

bırakın yurt içini, hiç yurt dışına taşındınız mı ? 

ailenizden kimsenin olmadığı, başınız ağrıdığında kimsenin bir bardak su bile vermediği, özel günlerde kimsenin masanızda olmadığı, lisanını bilmediğiniz, yol yordam bilmediğiniz, marketlerden alışverişe bile uzak olduğunuz, trafiğini bilmediğiniz, kuaför, bakkal, aklınıza ne geliyor ise hepsine yabancı olduğunuz, işinizin olmadığı, ne iş bulacağınızın belli olmadığı, bir ülkeye, tek başınıza veya küçük çocuklarınız ile hiç taşındınız mı ?  yürek isteyen bir durum herkes için kolay olmayan bir iş.

hatta bunu sözlü bir ortamda tartışıyor olsaydık, yürek değil başka bir kelime kullanırdım.

buna şahit olduğum en yürekli örnek, tek bir gecede, üç küçük çocuğu ile apar topar gitmek zorunda kalan bir kadın (mecbur kalmıştı). cebindeki son para 1070 USD idi ve çoğunu da  alanda fazla bagaj ücreti olarak ödemek zorunda kalmıştı. çok büyük zorluklardan sonra bugün düzenli bir hayatı ve torunları var. bunu okuduğu zaman bilmesini isterim ki, seni çok seviyorum kahramanım.

doğup büyüdüğünüz ülke de yaşamayı tercih etmiyor iseniz, bu zorluklara göğüs germek zorundasınızdır. 

Peki ama buna değer mi, işte tartışılması gereken esas konu bu. ailenize, arkadaşlarınıza, tüm çevrenize özellikle annenize duyacağınız özlem, veya onların size duyacağı özlem. en yakınlarınız ile paylaşacağınız yaşamınız ve zamansız ayrılışlarınız.

hem bu hasreti çekip hem de yeni yaşam zorluklarına göğüs germeye değer mi ?

anne tarafımdaki tüm akrabalarım ve en yakın arkadaşım yurt dışında yaşarlar ve herkes bana neden burada olduğumu sorar, hep aynı cevabı verdim, 'burada benim masama çayım geliyor, orada ben başkasının masasına çay götüreceğim' kısacası bende o yürek yoktu, konfor alanımı feda etmek istemedim.

daha geniş caddeler, daha büyük evler, daha büyük hamburgerler için bu hasreti çekmeye değmez dedim.

bir çoğunuzun beni salak olarak adlandırdığınızı duyar gibiyim, eyvallah 😁

değen tek bir konu var, gittiğiniz ülkeye göre almış olduğunuz pasaportunuz ve vizesiz seyahat özgürlüğünüz. 

siz gittiniz, oradaki zorlukları yaşarken, burada kalan aile büyüklerinizin sağlık sorunları ile ilgilenen kardeşleriniz veya aile dostlarınızın da yaşamış olduğu ekstra zorluklar da işin cabası. gidenin hayatımı yoksa kalanın hayatımı daha zor. 

kim nerede yaşamak istiyorsa orada yaşayacak, herkes istediği hayatı istediği kişi ile yaşayacak, bir anne olarak kızıma her daim bunu söylüyorum.

ama aileler hangi ülkede olursa olsan, mümkünse hep beraber olsun....