Hiperborlu_

insanın varoluşsal savaşı acı üzerine kurulmuştur, insandan kaçınmayı bilen kadersel acıyıda yenmiş demektir.

Gözler yaratılmış ıslanmak uğruna, Boşuna değil mi haykırışların, Bereketini gizliyorsun benden, Değil mi yaratılış gayeleri, Tadılmak ve uğruna savaşmak, Kıtalar boyu aynı değil mi, Kara,ak, Nafiledir, gayeleri akıtılmış beyaz süt, Dalda yaprak dökümü, Yerde toz,demir tozu,gökler kurşuni, Aldatılmış nemin farklı bir tende, Üzerimize düşen şu damla taneleri, Kara,ak, Kıtalar boyu sevişmeler, Aynı dilde değil mi, Aynı din, Aynı ırk, Aynı sevişme, Bütün sevdalar aynı dilde değil mi,

Bir mısra sessizliğinde öptüm Akan gözyaşın süsledi mürekkebi Ve beyaz sayfaya döküldü Çiçekler tomurcuk saçıyor dört bir yana Yalnızlığın öldü bende Bezenmiş yüreğim ölüm çiçeği ile Mısralarımda sen Koşuyor papatyalar arasında Elinde mutluluk Gökyüzünü öpercesine