Araf

ne tam üzgünüz

ne de tam mutlu

elde ne bahar kalmış

ne kışın sonu

sözlerin ardında

başka bir dünya

suskun uzak

bir kör kuyuya dolanır ipimiz

çekildikçe içimiz daralır

susuz çatlaklardan

ince ince sızar ahlar

dudaklarda açılan yara

hiç kapanmaz

hep aynı sahne

yüzümüze çarpılır

aynı ihanet

tenimizde dolaşır

aslına uzak düşer insan

kendi kendine yabancı

alnımıza yazılır

satır satır keder

iki dünya arasında

sıkışır bahtımız

ne tam yaşadık

ne de geçtik

gülüşünü özlüyorum

yüzünde açan çiçekleri

en çok da orada kalıyorum

Cafer Başer

11/06/26