BİR ADAM GÖRDÜM SOKAKTA

Geceydi.

Sokak lambaları, yorgun bir şiirin üstüne düşen sarı lekeler gibi titriyordu.

Ve ben, kalbimi susturmayı öğrenmişken

bir adam gördüm sokakta.

Omzunda kırılmış akşamlar vardı.

Yüzünde, kimsenin bilmediği eski bir savaş.

Bir sigara dumanı gibi geçti içimden bakışı;

dağıldım.

Bir adam gördüm sokakta.

Hiçbir şey söylemedi bana.

Ama bazı insanlar konuşmadan da

bir ömrün kapısını aralar.

Ellerini gördüm sonra.

Biraz yalnızlığa,

biraz yağmura benziyordu.

Sanki dokunsa

içimde yıllardır kilitli duran çocuk ağlayacaktı.

Kalabalık yürüyordu.

Şehir kendi gürültüsünde boğuluyordu.

Ama ben sadece onu duyuyordum.

Sessizliği bile yüksek gelen bir adamdı.

Ve geçti gitti.

Bir daha dönüp bakmadı.

Ama bazı insanlar

bir sokaktan değil,

insanın içinden geçer.