Yol uzadı, yol kısaldı,
Yokuşlar dikleşti, rampalar düzleşti.
Bir uca vardın sandın,
Bir uç daha eklendi.
Sahi, yol nerede?
Vardım dediğin yerin eşiğinde mi,
Yoksa sökülen ilmeklerin sessizliğinde mi gizli?
Bir yorgan gibi serilmişti ayaklarına,
Isınasın diye değil,
İnandığın her şeyi örtbas etsin diye belki.
Sonra zaman, usulca çekti ucundan,
Yol uzadı, sen içine doğru yürüdün,
Renkler yer değiştirdi gözlerinde.
Şimdi anlıyorsun, yol varılan bir yer değil;
Her çözülüşte seni yeniden ören şeydir.

Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Kaleminize ve yüreğinize sağlık 👏👏👏
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.